29 november

De day after heb ik een werkbezoek aan Breed, onze regionale sociale werkplaats, al kan je het zo niet meer noemen. Breed is inmiddels een bedrijf met 2500 mensen die deels bij Breed zelf en deels bij andere bedrijven werken. Mensen die in de reguliere arbeidsmarkt niet mee kunnen komen, maar daarom nog niet minder waardevol zijn. Overigens stroomt er wel eens iemand door naar een vaste baan in een van die bedrijven. We nemen onder meer een kijkje bij het naburige HP, waar medewerkers van Breed een belangrijke rol spelen in de verwerking en demontage van afgeschreven lease computers. Ik leer hoe een harde schijf definitief onleesbaar wordt gemaakt. Dat gaat met de harde hand.

Helaas moet ik het bezoek aan Breed eerder afbreken. Ik wil op tijd in Venlo zijn voor de crematie van de vader van een goede vriendin van Machteld en mij. Hij was twintig jaar geleden burgemeester van Horst. Om 15 uur ben ik weer terug in Nijmegen en rijdt Machteld door naar Leiden. Even tijd voor de kranten van vandaag. Ze schrijven redelijk genuanceerd over het debat van gisteren. Ik merk ook een begin van een discussie over de verantwoordelijkheid en taak van media. Gelukkig.

Het tweede deel van de middag is gereserveerd voor een brainstorm met Theo Camps en Wim Smids van ACBN en Johan Willemstein en Ab Schreurs van de Stichting Vierdaagse over een verdergaande samenwerking. Ronald Leushuis en ik kunnen tevreden constateren dat de wil van alle drie partners om meer gezamenlijk op te trekken steeds meer invulling krijgt. De vlaggenparade wordt voortaan de gezamenlijke opening van marsen en feesten en krijgt een nieuwe opzet. We zullen ook vanaf 2008 samen persconferenties geven en broeden op veel meer mogelijkheden in communicatie en marketing.

Tot slot van de donderdag mag ik in restaurant Valdin aan de Van Peltlaan een Zilveren Waalbrugspeld uitreiken aan mevrouw Iet Dinnessen, die gedurende 20 jaar de penningen beheerde van de RK parochie Hees. Zij was onder meer verantwoordelijk voor de restauratie van de kerk aan de Dennenstraat en de overgang naar een nieuwe sociale bestemming van de kerk aan de Daniëlsweg. Ze neemt afscheid van het bestuur maar blijft de boekhouding verzorgen. De parochianen zullen het niet erg vinden dat er voor deze ene keer champagne op tafel komt.

28 november

Een lange woensdag begint met een overleg tussen gemeente, stichting Vierdaagse en Defensie over onze samenwerking. Die is prima, al kan er op onderdelen altijd wel wat beter. Defensie zal ook de komende jaren een goede partner blijven. Wel zal ik op politiek niveau aandacht vragen voor het behoud van de inzet van de krijgsmacht. De Vierdaagse is belangrijk voor de uitstraling van de krijgsmacht als organisatie midden in de samenleving. Daar moet natuurlijk niet op worden beknibbeld.

Aansluitend een overleg met de griffier en gemeentejurist Ger Krol over de regelingen inzake nevenfuncties van raadsleden en fractievolgers. Nuttig om dat nog eens goed op een rijtje te zetten. Niet in alle gevallen geven de regels opheldering, het is vaak ook een kwestie van aanvoelen of iets kan of niet. Aan het einde van de ochtend komt ontwikkelaar Ron Lubbers, de man achter onder meer Fiftytwodegrees koffie drinken. We delen de ambitie om van het gebied rond onze nieuwe ‘landmark’ iets bijzonders te maken.

De site Geenstijl.nl (voor al uw roddel en achterklap) schijnt bozig te zijn dat ik afgelopen vrijdag de begrafenis van Kees Lunshof heb laten schieten om in Nijmegen te overleggen over ongefundeerde aantijgingen van De Telegraaf over wethouder Depla en de gemeente. De ex-collega’s van Kees hadden het inderdaad bont gemaakt, het kostte mij veel tijd om het uit te zoeken en recht te zetten.

’s Middags ben ik in de brandweerkazerne van Tiel voor vergaderingen van het dagelijks bestuur van de veiligheidsregio en het adviescollege van de politieregio. Handig dat deze clubs dezelfde samenstelling kennen. Aan het einde van de middag weer terug in Nijmegen. Ik bereid de raadsvergadering voor met griffier Tine Mientjes. Daarna nog overleg met gemeentesecretaris Pier, woordvoerder Arian en secretaris Marjo en aansluitend even een hapje eten tegenover het stadhuis. Ik ben goed voorbereid op het debat.

De raadsvergadering is integraal na te kijken via internet, dus wat zou ik daar nog over zeggen? Het debat is gevoerd, misschien was dat onvermijdelijk, maar ik vond het zacht gezegd niet een hoogtepunt in mijn eerste jaar als burgemeester. Iedereen is zeer ongelukkig met de publiciteit, maar de grote meerderheid van de raad vindt de aanleiding daartoe een privézaak. En wat privé is, wordt niet plotseling onder druk van media een publieke verantwoordelijkheid. Wat wel een publieke verantwoordelijkheid betreft is onze opdracht om er alles aan te doen om Nijmegen in de toekomst op een meer positieve manier in het nieuws te brengen. Na afloop praat ik met Paul Depla en de andere collegeleden na. Ik hoop dat we nu zo snel mogelijk de blik weer op de stad kunnen richten in plaats van op de parkeergarage onder het stadhuis.

26 en 27 november

Maandagochtend eerst samen met districtschef Aart Garssen een emotionerend gesprek met een meisje van 18 jaar en haar ouders. Zij wordt al vier jaar lastiggevallen, gestalkt, door een veel ouder iemand uit de buurt. Een ernstige zaak waar ik al een paar weken aandacht voor heb. Gelukkig is de stalker nu aangehouden. We hopen dat dit het begin van een structurele oplossing kan zijn. Als burgemeester heb ik weinig middelen, maar die ik heb zet ik ook in.

De scholieren protesteren ook in Nijmegen tegen de schooluren. Het gaat helaas niet helemaal zoals het zou moeten. Eieren tegen het stadhuis en her en der een aanhouding.

’s Middags ontvang ik als voorzitter van de Euregio Rijn-Waal in Schloss Wissen nabij Weeze de minister van Sociale Zaken van Nordrhein-Westfalen Lauman en zijn Nederlandse collega Piet Hein Donner. Ik spreek Donner toe in het Duits, een nieuwe ervaring. De ministers bezoeken de conferentie ‘Ein Leben lang lernen’ en maken van de gelegenheid gebruik om ook met elkaar te confereren.

Van Weeze naar Den Haag voor een bijeenkomst van D66ers met interessante mensen uit andere partijen. Ik ben één van de organisatoren van dit vrijzinnig democratisch discours. Vooraf eet ik met mijn oude makker Roger van Boxtel even in Nieuwspoort. Enkele Haagse journalisten komen buurten. Ze maken graag een grapje over het fietsenhok maar vinden het terecht geen politieke zaak.

Dinsdagochtend natuurlijk collegevergadering. We staan wat langer stil bij het toekomstig re-integratiebeleid. En natuurlijk ook even bij het komende debat in de raad over ‘de kwestie’. Gelukkig beheerst het mijn dag niet. Wel besluit ik de uitverkiezing van de Overheidsmanager van het jaar in Noordwijk aan mij voorbij te laten gaan. Het zal morgen nog druk genoeg zijn.

Verder op de dinsdag het Bestuursteam Antillianenbeleid en overleg met ambtenaren over de uitvoering van de pardonregeling. Van de 130 dossiers die ik in de afgelopen maanden intensief heb bestudeerd, leveren een aantal nog de nodige vragen op. Voor het einde van het jaar moet in Nijmegen duidelijkheid zijn gegeven. ’s Avonds een uurtje lopen langs een stuk van de 7H-route. Ik krijg de smaak te pakken.

23 november

Op weg naar Den Haag genoeg tijd om de Telegraaf te lezen. Met stijgende verbazing, dat wel. Met chocoladeletters opent de krant over een eerdere ‘affaire’ van wethouder Depla. Het gaat over ontslag, over een appartement en over een afkoopsom en is gebaseerd op anonieme bronnen. Alleen een VVD-raadslid wordt met naam geciteerd, naar later blijkt onjuist.
Ik was van plan vanmiddag naar de begrafenis van Kees Lunshof te gaan, ik voelde mij daartoe verplicht, maar zijn voormalige collega’s maken het zo bont dat ik besluit maar in Nijmegen beraad te houden.

Eerst op Binnenlandse Zaken nog twee afspraken. Eén samen met korpschef Henk van Zwam om te pleiten voor een betere financiële bedeling van onze politieregio, de ander over de samenwerking van BZK en het Veiligheidsberaad, de overkoepelende club van de 25 veiligheidsregio’s, waar ik sinds kort voorzitter van ben.

Om 13 uur terug in Nijmegen. Wat van de rest van de dag te zeggen? Uit laten zoeken hoe dat zat met die afkoopsom en dat appartement en dat ontslag. Allemaal onjuist dus. Lang gesproken met wethouder, met gemeentesecretaris en voorlichter, met de collegeleden en tenslotte met de fractievoorzitters. Die besluiten tot een debat a.s. woensdag, nu één van hen in een persverklaring het vertrek van de wethouder heeft geëist. Niet iedereen heeft behoefte aan een dergelijk debat, maar het is wel goed dat politiek wordt geoordeeld waar dat thuis hoort, in de raad en niet in de pers. Rond 20 uur naar huis, hopelijk voor een rustig weekend.

22 november

Vanzelfsprekend besteed ik vandaag de nodige tijd aan de kwestie. Het is treurig dat dit onvermijdelijk is. Sommige media gaan heel ver en wat mij betreft té ver.

Tijdens een perspresentatie licht ik samen met Wim Smids het onderzoek naar de economische effecten van de laatste editie van de Vierdaagsefeesten toe. Het grootste meerdaagse openluchtfestival van Europa heeft dit jaar 1.4 mln bezoeken getrokken, dwz. 320.000 bezoekers die één- of meerdaags Nijmegen aandeden voor de feesten. Onze horeca vaart er wel bij. Toch denk ik dat de grenzen wel zo’n beetje zijn bereikt, in ieder geval ’s avonds. Het moet niet drukker worden, dat is niet alleen slecht voor de veiligheid maar het wordt er ook niet gezelliger op. Waar we iets aan moeten doen is het meezeulen van ingekochte blikjes en flessen bier en het thuis “indrinken” door jongeren.

Met de burgemeesters van Tiel en Buren en met korpschef Henk van Zwam spreek ik op mijn kamer over de operatie Slagkracht, de herindeling van de teams in onze regio om de politie effectiever te kunnen inzetten. Een lastige klus die ook voor de nodige bestuurlijke discussie zorgt. Logisch, want burgemeesters worden in hun gemeenten aangesproken op voldoende zichtbaar aanwezige politie.

Daarna met Marjo en chauffeur Jos naar Antwerpen voor een debat met de Antwerpse burgemeester Patrick Janssen, politieke voorman van de Vlaamse socialisten. Achter in de auto veel tijd voor stukken en voor telefoontjes over uiteenlopende onderwerpen. Raadslid Jolanda van Veluw heeft besloten uit de VVD-fractie te treden, nadat het toch al broze vertrouwen in haar kennelijk sinds gisteren nog verder was gedaald. De afgelopen maanden boterde het al niet erg tussen haar en de rest van de fractie, kwestie van stijlverschillen. Bemiddeling heeft niet geholpen.

In Antwerpen een snel diner ten huize van consul-generaal Pieter Langenberg met onder meer de directeur van de Vlaams-Nederlandse cultuurinstelling De Buren, Dorian van der Brempt. Dorian is ook betrokken bij het Vlaams kwartier in Nijmegen. Het debat met burgemeester Janssen gaat over stedelijke innovatie. Filmpjes van Antwerpse en Nijmeegse projecten leiden tot aardige vragen over burgerparticipatie, cultuur en sociale samenhang, de rol van woningcorporaties en gemeentelijke instrumenten om de sociale samenstelling van wijken te beïnvloeden. De Nijmeegse filmpjes gaan over Waalfront en Waterkwartier en bewoners van deze wijk stellen ook de vragen. Ze zijn speciaal voor dit debat naar Antwerpen gekomen, wat een betrokkenheid! De Antwerpse burgemeester en ik zijn het over veel eens, alleen over inkomens- en andere eisen voor bijzondere wijken lopen onze opvattingen uiteen. Groot verschil tussen beide steden is, behalve het inwoneraantal, de huizenmarkt. Nijmegen kent veel meer huurwoningen in de sociale sector. Snelle man, die Janssen, je ziet er nog een beetje de marketeer van af.

21 november

Na een paar korte overleggen over de planning van de komende raadsvergaderingen en andere zaken, reis ik af naar Lobith, gemeente Rijnwaarden, voor de zitting van de Euregioraad, die bestaat uit gemeentelijke en regionale vertegenwoordigers uit onze Rijn & Waal- regio, van beide kanten van de grens. De zitting duurt niet erg lang, de meeste agendapunten zijn goed voorbereid. Aardig is de presentatie van een nieuwe toeristische fietsroute langs de Rijn vanaf de bron in de Alpen tot aan de monding bij Rotterdam. De Waal telt natuurlijk ook mee.

In de auto terug hoor ik dat zich diverse media hebben gemeld om te informeren naar een gerucht over wethouder Depla en een raadslid in de fietsenafdeling van de parkeergarage onder het stadhuis. Vervelend dat dit gerucht naar buiten komt, omdat naar mijn oordeel geen publieke belangen in het geding zijn. Al eind juni ben ik op de hoogte gesteld van de verhalen die rond gingen over iets dat zich in mei zou hebben voorgedaan. Ik heb laten nagaan of er sprake zou kunnen zijn van eventuele strafbare feiten, seksuele intimidatie, misbruik van positie of aantasting van iemands integriteit. De rapportage van de gemeentesecretaris gaf aan dat daarvan geen sprake was. Daarmee was en is het een privé-zaak, wat ik er verder ook van zou kunnen denken.
Toen enkele weken geleden een van de fractievoorzitters uit de raad zich tot de griffie en daarna tot mij wendde voor opheldering, heb ik hem precies dat gemeld. De dag daarna heb ik alle fractievoorzitters dezelfde informatie gegeven. Ik heb ook gemeld dat er geen beelden zijn en dat er ook door niemand opdracht is gegeven om die te wissen of te vernietigen. Dat ze er niet zijn, is overigens niet verwonderlijk, want bewakingsvideo’s mogen niet langer dan een korte tijd bewaard worden, tenzij er strafbare feiten op staan.

Aan het einde van de middag blijkt Geenstijl.nl een bericht te hebben geplaatst. Over de journalistieke kwaliteit laat ik me maar niet uit. Andere media blijven nu niet meer achter. Tijdens de Politieke Avond gonst het rond. Voorafgaand aan de besluitronde (de eigenlijke raadsvergadering) komen de fractievoorzitters op eigen initiatief bijeen. Geen van de aanwezigen is van plan om hier een politieke kwestie te maken. Dat lijkt mij terecht en ik vraag in het belang van onze stad enige terughoudendheid in publieke uitlatingen.
De onderwerpen rampenbestrijding, begroting van de veiligheidsregio en de toekomst van het Nijmeegs Klantencontactcentrum, die vandaag in de raadskamer met mij worden behandeld, weten nu niet iedereen te boeien. Jammer, maar begrijpelijk.

19 en 20 november

De kuiten voelen wat strak, om het voorzichtig uit te drukken. Op het stadhuis veel welgemeende complimenten. Ze weten dat ik van ver ben gekomen. Pieter Ronteltap van de afdeling Veiligheid blijkt de 7H-loop in 54 minuten te hebben gelopen. Twee keer zo jong als ik, dat wel, maar dan nog een absolute topprestatie. Ik feliciteer hem en hij biedt spontaan aan me voor de toekomst enige tips te geven. Dat is nog eens ambtelijke loyaliteit!

Gisteren overleed de Telegraaf-commentator Kees Lunshof. Ik ben zacht gezegd nooit een vriend van de Telegraaf geweest, maar met Kees kon ik opschieten. In mijn jaren als fractievoorzitter en minister lunchten we af en toe in zijn ‘stamkroeg’ Le Bistroquet aan het Lange Voorhout. Hij bezette daar als habitué het tafeltje waar ooit Van Agt en Wiegel onder een lage lamp en bij een voortreffelijk maal regelden dat het tweede kabinet-Den Uyl er toch niet kwam. Lunshof was rechts en een absolute verdediger van het bestaande bestel. Voor staatkundige of bestuurlijke hervormingen had hij weinig sympathie. Ik kreeg er in zijn column en de hoofdredactionele commentaren geregeld van langs. Toch was hij een faire journalist die zelden op de man speelde en uitstekend was geïnformeerd. En hij was bovendien aardig.

Vandaag een wat kortere werkdag met enkele ambtelijke vergaderingen. In mijn wekelijkse overleg met de mensen van de afdeling Veiligheid komt het onderwerp gokhallen uitvoerig aan de orde. Morgen zal ik er ook nog even in het college op terugkomen. Ook bespreken we een geval van ernstige stalking waar mijn aandacht voor is gevraagd. Aan het einde van de middag rijd ik naar Den Haag voor een bijeenkomst de Raad van Toezicht van de Consumentenbond, waar ik voorzitter van ben. Om 22 uur weer in Nijmegen, nog even de dagelijkse papierstapel wegwerken.

De collegevergadering de volgende ochtend gaat lekker vlot, we nemen een historisch besluit door de onderwijshuisvesting ‘door te decentraliseren’, dwz. aan de schoolbesturen over te dragen. Nijmegen loopt daarmee in het land voorop.

Om 13 uur in de Schepenhal van het stadhuis de uitreiking van de Nijmeegse kinderlintjes. Een mooi initiatief van mijn voorgangster dat ik graag voortzet. De leiding van vandaag is in handen van Praatjesmaker Jochem van Gelder. Hij heeft plannen voor een nationale kinderlintjes-uitzending. Dat zou mooi zijn. Ik beloof er Andre Rouvoet voor te polsen, die moet dat toch als gezinsminister deugd doen. Kids die de buurt opruimen (Buurtrangers Malvert), basketbalkampioen werden (Wildcats) of bij de dodenherdenking de kransen uitreikten en gedichten voordroegen (bovenbouw van De Buut) worden officieel benoemd tot ‘superheld’. Maar de show steelt letterlijk en figuurlijk de kleine Emma Timmermans. Zij zamelde (met behulp van haar broertje) met heitjes voor karweitjes meer dan 100 euro in voor een school in Mumbai in India. En toen ze daar was met haar ouders, kocht ze de spulletjes bij de lokale winkeltjes zodat die er ook nog wat aan hadden. Super-Emma van 7 jaar oud blijft bij dit alles heel bescheiden. Ik geef haar een handkus, die heeft ze meer dan verdiend!

Laat in de middag ben ik opnieuw in Den Haag, ditmaal voor de presentatie van het Jaarboek Parlementaire Geschiedenis. Als voorzitter van de Stichting, maar ook een beetje als Nijmeegse burgemeester (het Centrum voor Parlementaire Geschiedenis is nu eenmaal verbonden aan de Radboud Universiteit) bied ik in de Oude Zaal het eerste exemplaar aan Kamervoorzitter Gerdie Verbeet aan. Volle zaal en aardige toespraken. Treurig is dat staatssecretaris Nebahat Albayrak plotseling en zonder opgave van redenen afzegde als spreekster. Toen ik haar daarover belde, bood zij aan voor een volwaardige vervanger te zorgen om vervolgens niets meer van zich te laten horen. Haagse maniertjes?
Het Jaarboek heeft als thema de moeizame worsteling met onze nationale identiteit. Ik haal in mijn toespraakje een uitspraak van de vroegere ARP-fractievoorzitter Bruins Slot aan: “Wat ons als Nederlanders bindt, is (…) erkenning van elkaar, ieder in zijn eigen bijzondere aard, en het vinden van een vorm van samenleving die alle ruimte laat voor het leven in die verscheidenheid en dus afziet van iedere poging om haar onder één nationale noemer te brengen”. Het lijkt wel of prinses Maxima haar parlementaire geschiedenis had bestudeerd toen zij onlangs vertelde dé Nederlander niet te zijn tegengekomen…

18 november

De start en finish van de Zevenheuvelenloop spelen zich letterlijk voor mijn deur af. Als ik niet zelf meedeed, had ik deze loop niet kunnen ontlopen. Ik begin mij zenuwachtig af te vragen of ik de 15 kilometer in de heuvels wel zal uitlopen, ik ben tenslotte maar een beginneling. In mijn loopkleren onder een gewatteerde jas geef ik om precies 13.00 uur het startschot en na 10 minuten mag ik zelf ook weg (zie ook het filmpje hieronder).

Het grootste gedeelte van het parcours loop ik samen met Berrie Schattenberg. Het is prachtig weer, beetje koude wind maar wel het zonnetje erbij. De Groesbeekseweg en de Nijmeegsebaan omhoog zijn behoorlijk zwaar, het gedeelte op de Zevenheuvelenweg valt daarentegen weer reuze mee. Vooral het laatste klimmetje vóór hotel Erica is moordend, daarna gaan de laatste 4 kilometer neerwaarts. Ik eindig in 1.40 u (en 27 seconden) en ben reuze blij. Het is natuurlijk een beetje een bejaardentijd, maar voor een eerste keer ben ik dik tevreden. Andere leden van het college houden de eer hoog met prima tijden.

Webvideo
Bekijk hieronder de webvideo over de Zevenheuvelenloop van de burgemeester. Kies voor een van de twee onderstaande films.

• Zevenheuvelenloop burgemeester (Windows Media Player)
• Zevenheuvelenloop burgemeester (QuickTime)

17 november

Sinterklaas is weer binnengehaald. De oude heilige zag al vele burgemeesters aan de Waalkade staan en mij nu voor het eerst. Ik vraag maar niet of hij nog goede herinneringen aan mijn vader heeft. De Sint, die zich zoals elk jaar weer in vele gedaanten kan opsplitsen om in veel steden tegelijk te zijn, ziet er goed uit. Volgens mij heeft hij het wel een beetje koud, maar dat zal de leeftijd zijn. De vele honderden kinderen aan de kade kunnen het waarderen dat ik de goedheiligman officieel toestemming verleen om over onze Nijmeegse daken te rijden. Zie ook het filmpje hieronder.

Daarna de rest van de middag naar het partijcongres in de Stadsschouwburg. Veel oude vrienden en bekenden natuurlijk. Alexander Rinnooy Kan houdt een mooi verhaal over de zorgelijke toekomst van ons onderwijs en het dreigende lerarentekort. Ursie Lambrechts en ik kijken elkaar aan. Zo’n 7 jaar geleden luidden wij ook de noodklok, toen was al te voorzien dat het lerarentekort zou oplopen en de kwaliteit van het onderwijs ernstig zal ondermijnen. Zijn extra inkomen en loopbaanontwikkeling de enige remedie? Minstens zo belangrijk is dat de samenleving de leraar weer gaat beschouwen als de maatschappelijke steunpilaar die hij (m/v) is. De andere Alexander spreekt ook goed. Hij wijst er terecht op dat de leidende partijen in het huidige kabinet elkaar in een soort wurggreep houden. Het kabinet van de lege agenda, zegt Pechtold niet zonder reden.

’s Avonds in de fraai ingerichte zaal van De Vereeniging het benefietgala van het Rode Kruis afdeling Nijmegen. Een volle zaal vol ondernemers in black tie aan gesponsorde tafels, veel live muziek en tientallen zenuwachtige jongens en meisjes die bedienen. Als erevoorzitter open ik de avond. Machteld en ik zijn er tot 22.30 uur bij, maar dan glippen we weg, want de inspanning morgen vraagt een goede nachtrust.

Webvideo
Bekijk hieronder de webvideo over de intocht van Sinterklaas. Kies voor een van de twee onderstaande films.

• Intocht Sinterklaas (Windows Media Player)
• Intocht Sinterklaas (QuickTime)

16 november

Vrijdagochtend op het politiebureau voor de vergadering van de beheersdriehoek. Daar gaat snel een paar uur aan op. We bereiden onder meer een gesprek met Binnenlandse Zaken voor, waarin wij zullen pleiten voor een herberekening van onze sterkte. Het ministerie lijkt gewoon fout te zitten en moet de regio beter bedelen. Aan het einde van de vergadering schuift de landelijke verkeersofficier van justitie Koos Spee aan voor de ondertekening van een convenant over de aanpak van verkeersonveiligheid. Ik controleer nog wel even of we nu niet plotseling verplicht worden om fietsers zonder achterlichtje maar wel volop verlicht, te bekeuren. Dat is niet het geval. Ik teken niet als burgemeester van Nijmegen maar als verantwoordelijke beheerders van het korps Gelderland-Zuid.

Daarna naar Wijchen (om precies te zijn Leur) voor de maandelijkse lunch van de burgemeesterskring Nijmegen e.o. Er is een agenda, we hebben echt een vergadering, we praten over wat burgemeesters onderling belangrijk vinden, maar verder is het ook gewoon gezellig. Om 14.30 uur weer terug op het honk voor een gesprek dat Hannie Kunst en ik samen hebben met de burgemeester en wethouder Economische Zaken van Venlo. Burgemeester Hubert Bruls kent de weg in ons stadhuis nog feilloos, hij was er dan ook tot 2002 wethouder. Gespreksonderwerpen zijn o.a. de mogelijke gezamenlijke inzet van beide steden en beide EU-regio’s om Europese middelen te verkrijgen en de toekomst van het grote stedenbeleid na 2009.

Vervolgens naar de Waalsprong om de nieuwe middelbare school met de fraaie naam Citadelcollege te openen. Echt een pioniersclub van enthousiaste schoolleiders, leraren, leerlingen (77 brugklassers!) en ouders. Een bedrijfspand is omgetoverd tot een leuk schoolgebouw en over een paar jaar staat er een nieuwe school waar plek zal zijn voor maar liefst 1500 leerlingen. Goede sfeer!

Eind van de middag ontvang ik het landelijk bestuur en de fractievoorzitter van D66 voor een korte borrel. Zij zijn in Nijmegen voor een politiek café en een huishoudelijke vergadering vanavond en voor het halfjaarlijkse partijcongres morgen. Ook collega Han Polman uit Bergen op Zoom is er bij, hij zit morgen het congres voor en laat daarvoor zelfs Sinterklaas staan. Ik show Alexander Pechtold de Trêveszaal, toch een stuk mooier dan die steriele zaaltjes van het Kamergebouw. ’s Avonds pik ik ook nog een stukje mee van het politiek café over de toekomst van het hoger onderwijs met o.a. VSNU-voorzitter Sybold Noorda.

Tevoren heb ik echter nog een laatste mooie klus, nl. de uitreiking van 50 certificaten van Nederlanderschap tijdens een naturalisatieceremonie. In mijn toespraak hekel ik de onverzoenlijke en onverdraaglijke toon van het integratiedebat en vraag ik deze nieuwe Nederlanders om hun persoonlijke verhaal overal te vertellen, dat is de beste manier om vooroordelen weg te krijgen.

15 november

Het is de dag van respect. Ik ben niet zo gek op al die dagen waarop iets moet worden benadrukt. Zo hou je geen normale dagen meer over. Die andere 364 dagen moeten we ook maar gewoon respect hebben, dan kunnen we vandaag gewoon overslaan. Voor mij is het een dag van veiligheid. Eerst praat ik met de directeur van de regionale ambulancevoorziening en wnd. baas van de veiligheidsregio Mac Honig, daarna met wnd. regionaal brandweercommandant Peter Willemse. Er loopt onder meer een onderzoek naar de opkomsttijden van de brandweer in de regio, terwijl er ook zorgen zijn over de dekking van onze ambulances.

Later op de ochtend ben ik in Den Haag bij een vergadering van het bestuur van het Veiligheidsberaad. Wij praten over de convenanten die minister Ter Horst met onze regio’s wil sluiten. Veel geld als we maar beloven onverwijld de brandweerkorpsen te regionaliseren. Niet iedereen vindt dit een fraaie manier van besturen. Ook een eerste gedachtewisseling over de toekomstige rol en positionering van het Veiligheidsberaad tussen ministerie, VNG, professionals en regio’s in.
Van Den Haag naar Geldermalsen waar de rest van de middag onze eigen veiligheids- en politieregio vergadert over begrotingen, formatieplannen, samenwerking met onze buren van Gelderland-Midden en aanverwante artikelen. De collega-burgemeesters stemmen in met het voornemen van de minister om mij op grond van nieuwe wetgeving opnieuw te benoemen tot korpsbeheerder. Gelukkig maar.

’s Avonds in de Trêveszaal van ons stadhuis de eerste Moenentafel, een initiatief dat ik samen met Marjo van Ginneken heb ontwikkeld om rond belangrijke thema’s sleutelspelers en opinieleiders uit stad en regio te verzamelen. Tijdens een aangenaam maal wordt er aan vier tafels gesproken over onze verstandhouding met Duitsland, samenwerking in de grensregio en onze culturele verschillen. Gastspreker is de Duitse ambassadeur Thomas Läufer, die in een grondig betoog de veranderde relaties schetst. Paul Sars, directeur van het Duitsland-instituut van onze universiteit, benadrukt in zijn reactie de mogelijkheden die we zelf hebben om de culturele kloof te overbruggen en (economische) samenwerking aan te gaan. Aan de tafels boeiende gesprekken met museumdirecteuren, onderwijsbazen, vertegenwoordigers van bedrijven, Kamer van Koophandel, Euregio en zelfstandige ondernemers van hier en van over de grens. Nieuwe verbindingen, onverwachte ontmoetingen en iets meer inzicht, daar ging het om. Het lijkt geslaagd.

14 november

Het eerste bezoek van de dag is aan de basisschool Dukendonck in Nijmegen-Zuid. De school organiseert een Zweedse dag ter ere van de honderdste geboortedag van Astrid Lindgren. De kinderen hebben allemaal óf Pipi Langkous gelezen of de films gezien. Ze zingen om het hardst met de bekende liedjes mee. Ambassadeur Magnussen is met zijn vrouw en cultureel attaché speciaal naar de Dukendonck gekomen om het Zweedse feestje een beetje mee te vieren. Geen feestnummer, maar hij leert de kinderen toch maar mooi in het Zweeds tot tien te tellen.

Her en der wat gesprekjes en telefoontjes en vervolgens rond het middaguur de opening van 52Degrees. De beveiliging rond de minister-president is zo stevig dat het nog moeite kost om het gebouw in te komen. De opening is fraai. Balkenende spreekt wat aardige woorden, Frans van Houten neemt met zijn mobieltje een foto van de premier die met de nieuwste technologie van NXP direct op het grote scherm verschijnt, buiten wordt een spannend ballet op moderne muziek getoond en Ron Lubbers en ik mogen nog even de wonderen van het gebouw en van de stad aanprijzen. Architect Francine Houben heeft ooit gezegd dat zij de knik in het gebouw ziet als een buiging naar de stad. Namens Nijmegen buig ik voor haar, ze heeft ons een symbool van Nijmeegse vernieuwing gegeven.

De rest van de middag op het stadhuis bezig met tal van kleine en grotere onderwerpen en met de voorbereiding van de Politieke Avond. Met het voorzittersberaad, de club raadsleden die de agenda van de raadskamers en de besluitronde bewaakt, praten Pier Eringa en ik over de lijst noodzakelijke en onvermijdelijke collegevoorstellen die nog dit jaar in de raad behandeld moeten worden. We beloven dat er nog een laatste zeef wordt gehanteerd.

In de raadskamer behandelen we mijn brandweerbrief 2007 en de notitie over dienstverlening. Veel complimenten over beide. Men is het eens over de terughoudende opstelling om de brandweer oneigenlijke taken te laten uitoefenen zoals bv. sleutelhulp. Daar zijn andere professionals voor en vaak goedkoper. Aansluitend debatteren we over de situatie rond de drie cafés aan de kop van de Molenstraat, de Drie Gezusters. De Gelderlander heeft er veel over geschreven en begrijpelijk, want er is lang te weinig aan de controle en handhaving van brandveiligheid en bouwkundige voorzieningen gedaan. Daarom hebben wethouder Paul Depla en ik de afgelopen maanden stevige maatregelen genomen. Bovendien hebben we intern duidelijke afspraken gemaakt zodat veronachtzaming niet opnieuw kan plaatsvinden. Discussiepunt met krant en een enkel daardoor geïnspireerd raadslid is of de gemeente niet zelf de tent helemaal had moeten sluiten. Nee, dat was niet noodzakelijk, de externe rapportages en de interne adviezen gaven dat niet aan en het zou disproportioneel zijn geweest. Overigens blijft het vreemd dat alle aandacht uitgaat naar de al dan niet onvolkomen handhaving van de overheid. Nog belangrijker is immers dat exploitanten van horeca gewoon de regels naleven.

De raadsvergadering zelf duurt tot tegen middernacht, de begroting vraagt de nodige tijd maar wordt vervolgens gelukkig met grote meerderheid aanvaard. De ‘borrelmotie’ van GroenLinks is voorlopig aangehouden, dus heffen we na afloop weer het glas. Verschillende vrienden en bekenden hebben de afgelopen weken bij mij geïnformeerd of het Bourgondische Nijmegen plotseling calvinistisch was geworden. Nee hoor, proost!

13 november

De collegevergadering gaat gezwind, er zijn weinig geschilpunten. Onder meer komt de notitie over de veelplegers, die we de gemeenteraad hebben beloofd, aan de orde. De aanpak van veelplegers is beslist niet gemakkelijk. Niet alleen moeten ze in de kraag worden gepakt, ze moeten ook de juiste straf of maatregel krijgen. Dat is natuurlijk primair een zaak van politie en justitie. De nazorg is zo mogelijk nog lastiger. De gemeente draagt daar een eerste verantwoordelijkheid voor. We zijn er vooral op uit om alle condities te scheppen om recidive te voorkomen. Een veelpleger achter slot en grendel is mooi voor de korte termijn, maar iemand komt altijd weer vrij en we hebben niets aan draaideurcriminelen.

Na de collegevergadering reis ik af naar Den Haag voor de begrafenis van Aad Nuis. Een mooie herdenkingsbijeenkomst met prachtige woorden van Hans van Mierlo, orgelmuziek van Maarten ’t Hart en buiten grijze regen uit de hemel. Veel mensen uit de politiek maar ook uit de wereld van de letteren, Aad was een dubbeltalent, een schrijver die de politiek te interessant vond om te missen, een politicus die eigenlijk niet voor dat vak geboren was. Onder mijn paraplu praat ik bij met Wim en Rita Kok.

De terugreis duurt bijna drie uur, de herfst heerst op de Hollandse wegen. Iets over half acht ben ik toch nog in het Wijnfort Lent, waar vanavond het Innovatieplatform een brainstorm houdt over globalisering en innovatie. Aan tafel praat ik bij met Jan Peter Balkenende. Nick Donofrio, innovatieopperhoofd van IBM, Frans van Houten van NXP en Alexander Rinnooy Kan houden boeiende inleidingen. Het gaat eigenlijk altijd om het vermogen te veranderen. Dat vermogen wordt bereikt door goede opleiding, passie en competitie. Ik pleit voor een innovatief internationaal klimaat waarin buitenlandse kenniswerkers graag naar ons toekomen en goed worden opgevangen. Rijk en steden moeten hier de handen inéén slaan.

12 november

Een herfstige week, de bladeren gaan er in rap tempo af. De eerste wereldrecords schaatsen op de lange baan zijn al weer gereden, dus we lopen tegen de winter aan. Intussen ben ik al weer meer dan 10 maanden burgemeester van Nijmegen, nog even en het eerste jaar is al voorbij. Echt een jaar van leren, van nieuwe mensen en van Nijmeegse gewoonten. Maar ook een jaar van plezier, verwondering en nieuwe activiteiten.

Vandaag ga ik in het wekelijkse interview met De Brug in op de fietslichtjes, waar een landelijke discussie over wordt gevoerd. Nederland is altijd goed in debatten over kleine zaken. Overigens worden in Nijmegen alleen fietsers die helemaal zonder licht rijden bekeurd. Weer veel aandacht voor veiligheid, politiezaken en brandweer. Korpschef Henk van Zwam en ik gaan ons sterk maken voor meer geld voor de politie. We zijn er van overtuigd dat in de verdeling van de landelijke gelden onze regio ten onrechte is benadeeld. De nieuwe indeling van de politieteams in de regio levert nog veel stof voor discussie op, vooral in het district De Waarden.

Aan het einde van de middag een kort bezoek aan 52Degrees, waar de Juniorkamer een bijeenkomst heeft georganiseerd. Ik word geacht te spreken over ‘grenzeloze groei’. Een thema om flink op te variëren: economische groei, grensoverschrijdende groei, persoonlijke groei, groei van de bevolking en de keuze van Nijmegen voor kwalitatieve groei. Leuk om te doen. Ik kan helaas niet lang blijven want aan het begin van de avond wacht de Nijmeegse Letterentafel in de Openbare Bibliotheek. Onder leiding van auteur Nout Bles, krijg ik in anderhalf uur een goede les in alle literaire activiteiten die Nijmegen rijk is en dat zijn er vele. Ik krijg mooie dichtbundels cadeau en zie oude bekenden als Wam de Moor. Stadsdichter Victor Vroomkoning declameert (dat is wel het goede woord) een paar van zijn officiële stadsverzen, mooi. Poëzie is nu eenmaal een liefde van lang geleden en jeugdliefdes gaan zoals bekend zelden over.

Later op de avond toch nog drie kwartier de Zevenheuvelenweg op en neer gelopen, gisteren was het trainingsloopje eigenlijk te kort. Nu niet meer lopen tot zondag, alleen maar hopen.

9 november

Om 9.30 uur ben ik present in Kleve om de vergadering van het dagelijks bestuur van de Euregio Rijn-Waal voor te zitten. Dat gaat altijd voortvarend en in prima sfeer. De werktaal in het Dagelijks Bestuur is Duits, maar als iemand af en toe ook Nederlands er doorheen gooit, is dat geen probleem. De Duitse collega’s, zoals Oberbürgermeister Sauerland van Duisburg, spreken een aardig mondje over de grens.

Vandaag onder meer de evaluatie van de Vierdaagse 2007. Alles bij elkaar een succes, nauwelijks veiligheidsproblemen, goede organisatie van de partners ACBN en Stichting Vierdaagse, maar ook van ons als gemeente, een feest voor wandelaars en bezoekers van de stad. De economische effecten zijn uiterst positief, binnenkort kunnen we de cijfers bekend maken. Zorg blijft wel of de stad niet te vol is.

Prof. Paul Bovend’Eert en Louk Hermans-Brand van de juridische faculteit van de Radboud Universiteit komen mijn steun vragen voor het ‘alumnibeleid’. De bedoeling is om juristen die hier ooit studeerden wat meer aan de faculteit en aan Nijmegen te binden. Goed initiatief, doe ik graag aan mee. ’s Middags verschillende vergaderingen, waaronder een bijeenkomst met de fractievoorzitters en de Nijmeegse gezagsdriehoek, dwz. districtschef, officier van justitie en burgemeester. Het gaat niet slecht met de veiligheid in Nijmegen, maar ik maak mij wel zorgen over het aantal inbraken in woningen, dat lijkt toe te nemen. Ook uitgaansgeweld stijgt. De politie zit er bovenop, vaak worden mishandelingen en vechtpartijen uitgelokt door gewoon teveel alcohol en drugs. Toch zullen we in het centrum nog een tandje er bij moeten zetten.

Het eind van de week is bestemd voor een informele discussie van raadsleden en enkele collegeleden in restaurant Vivaldi’s aan de Waalkade over de citymarketing van Nijmegen. Adviseur Ward Rennen van Berenschot, vorig jaar gepromoveerd op dit onderwerp, houdt een boeiende presentatie, die tot veel vragen en opmerkingen aanleiding geeft. Of Nijmegen voor de historie als focus kiest, dan wel voor kennis & innovatie of wellicht wel voor het warme Nijmegen-gevoel wordt vanmiddag natuurlijk niet beslist, dat gaat de gemeenteraad binnenkort officieel doen. Dit is alleen maar een opwarmertje dat de raadsleden de gelegenheid geeft zich te verdiepen zonder gelijk politiek te moeten bedrijven, zonder enige betekenis en zonder enige status. Niet openbaar, dat klopt. Een heel enkele keer vinden raadsleden dat prettig en collegeleden ook. Bij wijze van uitzondering, dat wel.

7 en 8 november

Woensdagochtend begint met een bezoek van de Taskforce Handicap en Samenleving. Mevrouw Koster en oud-burgemeester van De Bilt Tchernoff komen pleiten voor meer aandacht van overheden voor mensen met een verminderde zelfredzaamheid, zoals dat heet, in het veiligheidsbeleid. Dat zijn dus niet alleen gehandicapten, maar ook kinderen, (hoog-)bejaarden, dementen en anderen. De veiligheidsdiensten houden niet altijd rekening met hen, bijvoorbeeld in de evacuatieplannen. Meestal wordt er vooral gekeken naar verzorgings- en verpleeghuizen, maar heel veel mensen met mindere zelfredzaamheid wonen natuurlijk ook gewoon in flats en eengezinswoningen. Ik beloof om in onze eigen veiligheidsregio en landelijk hier aandacht aan te schenken.

Na een interview voor het blad van een zorgverzekeraar over Nijmegen Gezonde Stad en overleg met mijn medewerkster Marjo, heb ik achtereenvolgens vooroverleg en een vergadering van de Stuurgroep Regionale samenwerking politie. Namens de korpsbeheerders zit ik deze stuurgroep voor, ook burgemeester Bruls van Venlo en verschillende korpschefs maken er deel van uit. Wij begeleiden het onderzoek dat de ministers hebben gevraagd naar de verschillende samenwerkingsvormen tussen de politieregio’s. Een stevige klus, de resultaten van dit onderzoek zullen een rol spelen in de besluitvorming over de toekomst van het politiebestel eind volgend jaar.

Tussen verschillende interne en politieke overleggen door mag ik aan het einde van de middag in De Vijverhof aan de Kwakkenbergweg een Koninklijke onderscheiding uitreiken voor langdurige en intensieve vrijwilligersinzet bij de begeleiding van patiënten, ouderen en gehandicapten. Een voorrecht om dat te mogen doen. De ingang van De Vijverhof is nog Nijmeegs grondgebied, maar de feestzaal is al Groesbeek, dus keer ik, zoals het hoort, de penning van mijn ambtsketen om, met het rijkswapen naar voren.
’s Avonds naar Leiden, een doordeweeks nachtje bij mijn gezin, wel zo leuk.

De volgende morgen vroeg van Leiden naar het WTC-gebouw in Rotterdam voor het grote nationale Veiligheidscongres. Een enorme zaal vol met brandweer, politie, GHOR-mensen, ambulancediensten, ambtenaren van ministeries, gemeenten en VNG, militairen en mensen van de verschillende veiligheidsregio’s. Commissaris van de Koningin Clemens Cornielje zet zich in zijn toespraak nogal af tegen bevoegdheden die de komende wet op de veiligheidsregio’s in tijden van crisis geeft aan de voorzitters van de veiligheidsregio’s. Hij noemt ons ‘superburgemeesters’ en dat is beslist niet positief bedoeld. De Commissaris wil liever dat de commissarissen zelf super blijven. In mijn eigen toespraak ga ik er kort op in, maar er zijn wat mij betreft nog wel belangrijkere zaken in de veiligheidszorg dan de competentiestrijd over wie de ‘doorzettingsmacht’ in de regio krijgt.
Verder toespraken van minister Ter Horst en van loco-burgemeester Lodewijk Asscher van Amsterdam. Asscher vertelt over de wijze waarop overlastgevende (maar nog niet criminele) jongeren in onder meer Slotervaart nu worden aangepakt, er worden bijvoorbeeld straatcoaches ingezet. De moeite van het bestuderen waard.

Op de terugweg naar Nijmegen hoor ik van het overlijden van Aad Nuis. De reusachtige Nuis, zoals hij door Jan Blokker steevast werd genoemd, kende ik al 30 jaar geleden, toen ik actief was in D66 Nijmegen en hij Statenlid in Gelderland. We hebben veel met elkaar meegemaakt in onze partij. We werkten in de jaren ’80 samen aan verkiezingsprogramma’s en waren in 1994 ook nog even tegelijk Kamerlid. De jaren dat ik zelf D66 leidde, wilde Aad nog wel eens een ondersteunend mailtje sturen. De laatste jaren zag ik hem nog af en toe en altijd met plezier. Groot gevoel voor humor, grote formuleringskracht, zachtaardige verdediger van nuances, nors en beminnelijk tegelijk. Ik hou gelukkig veel goede herinneringen aan hem over.

Op het stadhuis nog dossiers afgedaan en telefoongesprekken gevoerd, betrekkelijk rustig.

Aan het begin van de avond in de stromende regen naar Berg en Dal (Tivoli) en terug gelopen. Goede training maar wel ongelofelijk nat geworden.

Toespraak: Veiligheidscongres Rotterdam

De veiligheidsregio’s aan zet

Toespraak Mr Th.C. de Graaf, voorzitter Veiligheidsberaad,
Veiligheidscongres 8 november 2007, Rotterdam

Mevrouw de minister, dames en heren,

Crises komen altijd onaangekondigd en altijd op het verkeerde moment. Rampen en crises vragen daarom het uiterste van hulpverleners en bestuurders. Zelfs hulpverleners van brandweer en politie maken niet wekelijks of zelfs maandelijks een crisis of ramp mee. Crisismanagement is zeker geen dagelijkse kernactiviteit van bestuurders, in ieder geval niet management van veiligheidscrises. Ook de witte kolom, de zorgverleners, is niet primair georiënteerd op veiligheid.

Niet kunnen blindvaren op routine, het is niet ons dagelijks pakkie-an, maakt een zorgvuldige voorbereiding en oefening extra belangrijk voor een slagvaardig optreden. Goede voorbereiding bij rampen en crises is niet het halve werk, maar negentig procent van het werk. De schade en de schande kunnen we beperken als vooraf goed is nagedacht over de beheersing van risico’s. Afspraken over verantwoordelijkheden, vaste basisprocedures en geoefendheid. Dit is kortweg het werk van de veiligheidsregio’s.

5 en 6 november

Maandag breek ik mij onder meer het hoofd over wat we als gemeente Nijmegen in de nabije toekomst aan willen met onze publieke dienstverlening. Nijmegen wil, net als veel andere gemeenten, natuurlijk onze burgers het zo gemakkelijk mogelijk maken, maar zal daarvoor wel het nodige moeten doen. Al voor mijn aantreden is ervoor gekozen om een Nijmeegs Klantencontactcentrum te bouwen, om zo één herkenbaar gemeentelijk loket te hebben voor onze inwoners en andere ‘klanten’. Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Een NKCC betekent bijvoorbeeld dat we balies bij elkaar moeten brengen, onze internetsite nog veel beter en interactiever moeten maken en zo snel mogelijk één telefoonnummer moeten hebben voor de meest gevraagde diensten. Dat vraagt niet alleen techniek, maar ook goed opgeleide mensen en op onderdelen een andere inrichting van onze organisatie. Ik praat er vandaag over met verantwoordelijk directeur Marion Wetzels. Boeiend om mee bezig te zijn, maar niet eenvoudig.

Verder aandacht voor representatie en communicatie en voor veiligheid, zoals vaak op maandagen. Ik heb ook een goed gesprek met onze directie Brandweer. De gang van zaken in het verleden rond de controle van de Drie Gezusters, het horecacomplex aan de Molenstraat, was niet goed. De aandacht mag in de toekomst niet nog eens verslappen. We hebben daar heldere afspraken over.

Dinsdag eerst het reguliere overleg tussen burgemeester en gemeentesecretaris over van alles en nog wat, daarna de even reguliere collegevergadering, die tot het begin van de middag duurt. Ook in het college praten we over de ontwikkeling van een NKCC. Het algemene beeld is: goed dat we daar nu aan gaan werken, wel oppassen dat we niet alles in één mal willen gooien. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat we bijvoorbeeld succesvolle initiatieven als het bedrijvenloket of het sportloket voor sportverenigingen nu de nek omdraaien om één megaloket te krijgen.

De rest van de middag diverse gesprekken, waaronder met mijn vroegere directeur-generaal voor het programma Andere Overheid, Lex van der Ham. Dat programma startten wij eind 2003 en werd voortgezet na mijn aftreden. Er is veel bereikt op het vlak van vermindering van administratieve last voor burgers, cultuurverandering binnen de rijksoverheid, gezamenlijke inspanningen van landelijke en gemeentelijke overheden om de kwaliteit van dienstverlening op te krikken en invoering van ‘e-government’. Lex is nu overgestapt naar het advieswezen, een spannende stap.

’s Avonds ben ik met collega Pauline Krikke te gast bij de jaarlijkse ‘privileged member bijeenkomst’ van de businessclub WTC Arnhem Nijmegen. In Chalet Brakkestein komen een aantal ondernemers bijeen, voornamelijk uit Arnhem, de Nijmegenaren laten het een beetje afweten. Het gebrek aan kwantiteit wordt wel goed gemaakt door de kwaliteit van de discussie over onder meer internationale relaties, expatbeleid, aantrekkingskracht van de regio en verbindingen tussen de beide steden. Het zou goed zijn als de WTC-club verbindingen onderhoudt met de toekomstige businessclub van 52 Degrees.
Het laatste deel van de avond besteed ik aan het schrijven van een toespraak voor het Veiligheidscongres van donderdag a.s.

1 en 2 november

Donderdagochtend breng ik in het museumpark voor religie en cultuur Oriëntalis door. Mijn Groesbeekse collega Gerd Prick en ik praten met enkele bestuursleden, onder wie oud-collega Medy van der Laan, en directeur Pieter Matthijs Gijsbers over de nieuwe visie op dit voormalige Bijbels openluchtmuseum. De focus is nu veel breder gericht op de verschillen en overeenkomsten tussen de wereldreligies, de culturele dimensie van de godsdiensten en de maatschappelijke confrontaties en spanningen. Het park wordt in fases aangepakt. Kan Oriëntalis een belangrijke rol in de integratie in Nederland gaan spelen? Daar is nog wel veel voor nodig, maar directeur Gijsbers lijkt mij wel een man met ambitie en doorzettingsvermogen. Nijmegen en Groesbeek hebben daar baat bij.

’s Middags spreek ik op verzoek van docente en raadslid Renate Bos studenten toe over het burgemeesterschap en de politiek. Met wethouder Hans van Hooft en hoofdofficier Remco van Tooren overleg ik over de mogelijkheden voor een Veiligheidshuis in Nijmegen. Wij zien dat wel zitten zolang we kleinschalig beginnen en succes in de praktijk laten aangroeien. De rest van de middag gaat op aan post, overleg met secretaris Marjo, een uitvoerig interview voor een boek van Berenschot over de dienende gemeente en tot slot een bezoek aan het atelier van de Nijmeegse schilderes en beeldhouwster Marijke van Balen. Zij bereidt een expositie voor van schilderijen van min of meer markante en/of bekende Nijmegenaren en vindt dat de burgemeester daarbij niet mag ontbreken. Ik word van onder tot boven gefotografeerd als studiemateriaal. ’s Avonds een deel van het parcours van de 7H-loop afgelegd.

Vrijdagochtend vergadert het bestuur van de Stichting Parlementaire Geschiedenis in het gebouw van de Tweede Kamer. De stichting exploiteert samen met de Radboud universiteit het Centrum voor Parlementaire Geschiedenis, dat tot taak heeft de beschrijving van de parlementaire naoorlogse historie. Leuk om daar voorzitter van te zijn, temeer daar ik als Kamerlid al jaren bestuurslid was en ooit als assistent en onderzoeker aan dit Centrum werkte. In het bestuur zitten kamerleden van CDA, VVD, PvdA en ChristenUnie. Over twee weken overhandig ik het Jaarboek aan Kamervoorzitter Gerdi Verbeet en begin december presenteren we het boek over de periode van het kabinet De Quay. Nijmeegse wetenschap met nationale uitstraling.

Terug in Nijmegen onder meer een gesprek over de werving van de algemeen directeur van de veiligheidsregio en een eerste kennismaking met de beoogde nieuwe prins Carnaval. Hij wordt volgende week officieel gepresenteerd, dus ik houd zijn naam nog even voor mij.
Aan het einde van de middag breng ik een ziekenbezoek aan de Gouverneur van de Nederlandse Antillen (zeg maar de plaatsvervanger van de Koningin aldaar), Frits Goedgedrag. Hij kreeg vorige week enkele bypasses aangemeten in het UMC Radboud, een operatie die behoorlijk stevig aankomt. Ik vind het leuk als hij Nijmegen regelmatig aandoet, maar liever niet vanwege gezondheidsproblemen. Gelukkig krabbelt hij langzaam weer op.

’s Avonds ben ik samen met wethouder Lenie Scholten gastheer aan een diner dat ter ere van onze gasten uit Gaziantep wordt gehouden in het Valkhofmuseum. Heerlijk (halal) eten, interessante uitwisselingen. Leuk is dat de Turkse gemeenschap in Nijmegen sterk vertegenwoordigd is, alle mogelijke stromingen zijn vanavond bij elkaar, dat komt niet vaak voor. Ik word wel vier keer uitgenodigd om volgend jaar een tegenbezoek aan Gaziantep te brengen.

Voordat het weekend kan beginnen mag ik rond 22 uur nog een laatste officiële daad verrichten, nl. de uitreiking van de Groadus van Nimwegen-bokaal aan de winnares van het Nimweegs Dictee. Dat is vanavond in de raadszaal gehouden en de opkomst is bijzonder groot. De moeilijkheidsgraad van het dictee overigens ook. Wie weet nou wat mojjeke is? Enfin, het kostte de deelnemers heel wat ‘hersengillemestie’. Beppie van Dijk wint met maar 2 fouten op 25 Nimweegse woorden. Petje af.