Maandagochtend ben ik op bezoek bij twee ministeries. Eerst op Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Guusje ter Horst heeft het idee dat het rijk nog wat kan leren van de organisatie en politieke sturing van gemeenten. Haar ambtenaren houden nu gesprekken met praktijkdeskundigen. Ik ben het met de minister eens en pleit al jaren voor ontkokering in de rijksdienst en sturing door een kernkabinet, zoals een college van B&W dat in de stad doet: collegiaal en niet ieder voor zich de behartiger van dienstbelangen.
De minister is zelf verrassend genoeg op werkbezoek in Suriname (niet echt binnenlandse zaken) maar de secretaris-generaal praat me bij over alle actualiteiten. Daarna op VROM een overleg met broodjes met directeur-generaal León van Halder en mijn collega van Dordrecht Ronald Bandell. Minister Vogelaar wil in het kader van het Antillianenbeleid één of meer moeilijke wijken op Curaçao ondersteunen om zo de trek van toekomstloze jongeren naar Nederland te beperken. Ze vraagt daar hand- en spandiensten van onze beide steden voor. Een goed initiatief waaraan wij graag willen bijdragen.
Op de terugweg naar Nijmegen het wekelijkse gesprekje met De Brug. Ik besluit dit keer het hufterig gedrag op straat aan de orde te stellen. Sommige gemeenten kennen symbolische gedragsregels of ‘stadsafspraken’. Ik weet niet of dat voor Nijmegen echt zou werken. In ieder geval is belangrijk dat politie en toezichthouders letten op de manier waarop mensen met elkaar omgaan en dat we ons er steeds tegenaan bemoeien. Ik krijg soms mailtjes van mensen die ongelooflijk grof worden behandeld, uitgescholden, bespuugd, alleen maar omdat ze iemand wijzen op een verkeersregel. Sommigen denken dat de straat van hen is en intimideren gewone mensen. Waar mogelijk moeten we dat aanpakken, ook al is er niet altijd sprake van strafbare feiten.
’s Middags een paar ambtelijke overleggen, onder meer over de regionale brandweer en ambulancezorg. Aan het begin van de avond eet ik een hapje met CDA-fractievoorzitter Rob Bloem, pas anderhalf jaar in de politiek maar toch al een beeldbepalend raadslid.
Dinsdagochtend eerst mijn wekelijkse overleg met gemeentesecretaris Pier Eringa, daarna collegevergadering. Onder meer de inspraaknota staat op de agenda. Ik heb uiteindelijk gekozen voor een uiterst korte nota die aan de raad wordt aangeboden. Inspraak serieus nemen en goed organiseren betekent nog niet dat je er boekwerken over moet volschrijven.
Aansluitend aan de collegevergadering spreken wethouder Paul Depla en ik met ambtenaren over de bevindingen met betrekking tot het gebruik en de bouwkundige condities van De Drie Gezusters aan de kop van de Molenstraat. De feiten wijzen uit dat in 2006 en de eerste maanden van 2007 er te weinig is gedaan met signalen die er wel degelijk waren. Pas sinds eind mei 2007 werd er adequaat gehandeld. Vanaf die tijd werd ook het bestuur (burgemeester en wethouder bouwen) pas op de hoogte gesteld. Vóór de herfstvakantie moet alles op een rijtje staan en de raad worden geïnformeerd.
In het tweede deel van de middag springt het college collectief op de fiets voor een tocht door de Waalsprong. We fietsen over de Snelbinder, staan stil bij de voorgenomen dijkteruglegging, praten over de eventuele verplaatsing van de kinderboerderij nabij het verzorgingshuis in Lent, kijken naar het tracé van de tweede stadsbrug en de daarbij behorende verkeersafwikkeling, rijden door de nieuwbouwwijk en langs de sportvelden en bezoeken het kersverse wijkcentrum De Ster, waar alles in gereedheid wordt gebracht om over twee weken met de lessen van de basisschool te beginnen. De Waalsprong is volop in ontwikkeling en straalt vitaliteit uit, nogal een verschil met sommige andere vinexlocaties in het land. ’s Avonds woon ik een etentje bij dat de afsluiting vormt van een dag cursus voor de medewerkers van representatie, receptie en kabinet. De cursus werd verzorgd door Henrik de Groot, vroeger protocolchef van Binnenlandse Zaken. Zo te merken heeft hij voor nieuwe inspiratie gezorgd.
Digitaal archief, overgenomen van de website van de gemeente Nijmegen.
dinsdag 16 oktober 2007
vrijdag 12 oktober 2007
11 en 12 oktober
Donderdagochtend praat ik met de meest betrokken ambtenaren en met wethouder Peter Lucassen over onze ambities rond dienstverlening en de doelstelling van het toekomstige Nijmeegs Klantencontactcentrum. Vervolgens onze Nijmeegse gezagsdriehoek met officier van justitie Ellen van Dusschoten en districtschef Aart Garssen. Wat mij steekt is dat ondanks de extra inspanningen van de politie het aantal woninginbraken niet afneemt. Ook over mishandelingen, al dan niet in de huiselijke sfeer, maak ik mij zorgen. Andere criminaliteit, zoals diefstal uit en van auto’s en van fietsen, lijkt gelukkig wel minder te worden. Vinger aan de pols.
Ik ontvang de Israëlische ambassadeur Harry Kney-Tal en zijn cultuurmedewerkster voor een kennismakingsbezoek. Israëlische diplomaten hebben het zelfs in Nederland niet meer zo gemakkelijk. Hun land staat aan kritiek bloot en de stem van de Palestijnen wordt tegenwoordig beter gehoord dan vroeger. Samen met wethouder Hannie Kunst bied ik de ambassadeur een lunch aan in Het Savarijn. Ik ben in het begin van 2000 samen met toenmalige collega Kamerlid Jan Hoekema een week in Israël geweest, sprak daar met leden van het kabinet, waaronder de huidige president Shimon Peres, maar ook met de oppositie, wetenschappers en kritische intellectuelen en met de voorzitter van het Palestijnse parlement in Ramallah. Het was toen nog rustig, de vrede leek nabij. Wat mij vooral is bijgebleven is de enorme verdeeldheid in de Israëlische samenleving, met groeperingen en ideologieën die in alles lijnrecht tegenover elkaar staan, ook waar ‘t het vredesproces betreft.
’s Middags onder meer het bestuurlijk team handhaving en vergunningverlening en een overleg met wethouder Jan van der Meer. Ook spreek ik op de feestelijke bijeenkomst in De Lindenberg van het 50 jarige Audiologisch Centrum van het UMC Radboud. Ik treed op als burgemeester van Nijmegen maar stiekem ook een beetje als voorzitter van de Nationale Hoorstichting.
Vrijdagochtend valt een bestuursvergadering van de Euregio Rijn & Waal uit wegens te veel afzeggingen. Ik hoef dus niet naar Kleve, in plaats daarvan komen secretaris Erwin Schmitz en adjunct Sjaak Kamps naar Nijmegen om lopende zaken met mij door te nemen. Ik heb verder tijd om post door te nemen en telefoontjes te plegen. Met PvdA-fractievoorzitter Rutger Zwart lunch ik tegenover het stadhuis. Goed om na een tijdje weer eens bij te praten.
’s Middags geef ik onder meer een interview aan De Brug over de aanstaande Zevenheuvelenloop. Ik hoop natuurlijk mee te kunnen lopen, maar het lijf moet natuurlijk wel meewerken. Ik loop twee maal per week en voer de afstanden langzaam op, maar ik wil niets forceren. In de herfstvakantie maar eens in de Normandische heuvels op ‘hoogtestage’. Het is natuurlijk hoe dan ook een geweldig evenement, vergelijkbaar met een van de aansprekende marathons. Het Rijk van Nijmegen is de loopregio bij uitstek!
Verder ontvang ik de oud-ondernemer Koen Wiedhaup, die tot voor kort in het bestuur van Health Valley zat en betrokken is bij tal van initiatieven van startende bedrijven, vooral in de life science. We blijken op één lijn te zitten over de uitstraling van de stad en de acquisitie.
In mijn beste Frans spreek ik vervolgens in de Schepenhal van het stadhuis de eerste bijeenkomst van Nimègue Accueil toe. Franstaligen die in onze stad en streek tijdelijk of voor lange tijd verblijven, worden opgevangen en ontmoeten taal- en cultuurgenoten. Veel expats die wij als stadsbestuur ook gastvrij willen ontvangen. Het is tenslotte alweer lang geleden dat Louis XIV de stad met gigantische kanonskogels bestookte. Honorair Consul Madam Van der Spek heeft een mooi initiatief van de grond weten te trekken.
Tot slot van de week mag ik om 18.30 uur in boekhandel Dekker van der Vegt uit handen van beschermheer Simon Vinkenoog
het eerste exemplaar in ontvangst nemen van de bundel Vers Verpakt, een verzameling gedichten van bekende en onbekende dichters die de afgelopen 5 jaar tijdens het Onbederflijk Vers-festival in Nijmegen hebben opgetreden in zalen en kroegen. Mooie toespraak van de voorzitter van de stichting en een fraai betoog van de oude meester Vinkenoog, die al in 1966 poëzie liet horen in plaats van lezen tijdens het allereerste door hem georganiseerde poëziefestival in Amsterdam. Mijn poëziehart leeft op. Woensdag 17 oktober trekken de dichters, waaronder Remco Campert, weer door de stad. Komt dat zien en horen!
Ik ontvang de Israëlische ambassadeur Harry Kney-Tal en zijn cultuurmedewerkster voor een kennismakingsbezoek. Israëlische diplomaten hebben het zelfs in Nederland niet meer zo gemakkelijk. Hun land staat aan kritiek bloot en de stem van de Palestijnen wordt tegenwoordig beter gehoord dan vroeger. Samen met wethouder Hannie Kunst bied ik de ambassadeur een lunch aan in Het Savarijn. Ik ben in het begin van 2000 samen met toenmalige collega Kamerlid Jan Hoekema een week in Israël geweest, sprak daar met leden van het kabinet, waaronder de huidige president Shimon Peres, maar ook met de oppositie, wetenschappers en kritische intellectuelen en met de voorzitter van het Palestijnse parlement in Ramallah. Het was toen nog rustig, de vrede leek nabij. Wat mij vooral is bijgebleven is de enorme verdeeldheid in de Israëlische samenleving, met groeperingen en ideologieën die in alles lijnrecht tegenover elkaar staan, ook waar ‘t het vredesproces betreft.
’s Middags onder meer het bestuurlijk team handhaving en vergunningverlening en een overleg met wethouder Jan van der Meer. Ook spreek ik op de feestelijke bijeenkomst in De Lindenberg van het 50 jarige Audiologisch Centrum van het UMC Radboud. Ik treed op als burgemeester van Nijmegen maar stiekem ook een beetje als voorzitter van de Nationale Hoorstichting.
Vrijdagochtend valt een bestuursvergadering van de Euregio Rijn & Waal uit wegens te veel afzeggingen. Ik hoef dus niet naar Kleve, in plaats daarvan komen secretaris Erwin Schmitz en adjunct Sjaak Kamps naar Nijmegen om lopende zaken met mij door te nemen. Ik heb verder tijd om post door te nemen en telefoontjes te plegen. Met PvdA-fractievoorzitter Rutger Zwart lunch ik tegenover het stadhuis. Goed om na een tijdje weer eens bij te praten.
’s Middags geef ik onder meer een interview aan De Brug over de aanstaande Zevenheuvelenloop. Ik hoop natuurlijk mee te kunnen lopen, maar het lijf moet natuurlijk wel meewerken. Ik loop twee maal per week en voer de afstanden langzaam op, maar ik wil niets forceren. In de herfstvakantie maar eens in de Normandische heuvels op ‘hoogtestage’. Het is natuurlijk hoe dan ook een geweldig evenement, vergelijkbaar met een van de aansprekende marathons. Het Rijk van Nijmegen is de loopregio bij uitstek!
Verder ontvang ik de oud-ondernemer Koen Wiedhaup, die tot voor kort in het bestuur van Health Valley zat en betrokken is bij tal van initiatieven van startende bedrijven, vooral in de life science. We blijken op één lijn te zitten over de uitstraling van de stad en de acquisitie.
In mijn beste Frans spreek ik vervolgens in de Schepenhal van het stadhuis de eerste bijeenkomst van Nimègue Accueil toe. Franstaligen die in onze stad en streek tijdelijk of voor lange tijd verblijven, worden opgevangen en ontmoeten taal- en cultuurgenoten. Veel expats die wij als stadsbestuur ook gastvrij willen ontvangen. Het is tenslotte alweer lang geleden dat Louis XIV de stad met gigantische kanonskogels bestookte. Honorair Consul Madam Van der Spek heeft een mooi initiatief van de grond weten te trekken.
Tot slot van de week mag ik om 18.30 uur in boekhandel Dekker van der Vegt uit handen van beschermheer Simon Vinkenoog
Gepost door
Regionaal Archief Nijmegen
woensdag 10 oktober 2007
9 en 10 oktober
Dinsdag ben ik de hele dag buiten Nijmegen, woensdag een gedeelte. Eerst heb ik dinsdagochtend een afspraak op het kantoor van de VNG in Den Haag met het hoofd van het programmabureau Veiligheidsregio’s, Winrie de Boer. Het programmabureau ondersteunt ambtelijk het landelijk Veiligheidsberaad.
Daarna als een haas naar het Binnenhof voor de regeringslunch ter gelegenheid van het staatsbezoek van de Duitse Bondspresident Köhler. Hij is al eens eerder in Nederland op bezoek geweest, in 2004, maar toen voor een korte kennismaking. Als vicepremier haalde ik hem toen op van vliegveld Valkenburg en begeleidde hem naar paleis Noordeinde. Dit keer ben ik als burgemeester van één van de steden in de grensregio’s uitgenodigd. Ik zie bij de ontvangst in de Trêveszaal ook de collega’s van Enschede, Venlo en Heerlen. Omdat het lang duurt voordat iedereen netjes aan de president en de koningin wordt voorgesteld, heb ik ruim de tijd om andere genodigden te spreken. Andre Rouvoet bijvoorbeeld die mij duidelijk maakt dat de gemeenten zelf mogen bepalen hoe zij hun Centra voor Jeugd en Gezin vormgeven, al dan niet geïntegreerd in een Veiligheidshuis. Bij verschillende hoge ambtenaren van Buitenlandse Zaken dring ik aan op meer Haagse belangstelling voor en coördinatie van de grensoverschrijdende samenwerking in de oostelijke en zuidelijke regio’s. Nu ontbreekt een Haagse ‘eigenaar’. Ronald Plasterk herinner ik aan de afspraak dat wij binnenkort komen pleiten voor de Joris Ivensstichting. De lunch zelf is in de Ridderzaal en duurt met al die mensen en al die lakeien die moeten afruimen en opdienen wel erg lang. Het valt me op dat Jan Peter Balkenende zijn tafelrede in voortreffelijk Duits afsteekt. Een echte Rijnlander…?
Het is al voorbij half vier als we Den Haag verlaten om naar Brussel te rijden. Woensdagochtend in alle vroegte heb ik een ontmoeting met de eurocommissaris voor regionaal beleid, vandaar dat we dinsdagavond in Brussel overnachten. Door de files doen we er een kleine drie uur over. Ik gebruik de avond om op bezoek te gaan bij de Permanente Vertegenwoordiger van Nederland bij de EU, Tom de Bruyn. We eten in zijn prachtige residentie en praten over politiek, buitenlandse zaken, Europa en (geen) referendum, Brussel, Den Haag en natuurlijk over Nijmegen.
De volgende ochtend vroeg (6.45 uur) aan het ontbijt in het hotel en daarna naar het Berlaymont-gebouw, de grote kolos van beton en glas waar de Europese Commissie is gehuisvest. Dankzij de vroegere contacten tijdens het Nederlandse voorzitterschap van de EU in 2004 krijgt onze kleine delegatie, naast mij bestaande uit collega Petra van Wingerden, de Arnhemse wethouder Rita Weeda en stadsregiovoorzitter Jaap Modder de kans op een ‘meet and greet’ met de Poolse Eurocommissaris Danuta Hübner. Zij is in 2005 al eens in Nijmegen en Arnhem geweest en prijst nu onze regio als een ‘frontrunner’. We hopen natuurlijk ook in de komende periode veel middelen uit de structuurfondsen te krijgen en dan is een positief beeld bij de commissaris zelf wel zo handig. Omdat we vandaag de nadruk leggen op de creatieve kant van de regio, bied ik haar namens de delegatie een prachtige jurk aan die uit de Europese vlag is gemaakt door de Arnhemse ontwerper Jac.Volkmans.
Om 8.30 uur ga ik samen met Berrie Schattenberg naar het Europees Parlement, waar het op dit vroege uur al een ware bijenkorf is. We ontmoeten er Europarlementariër Maria Martens. Maria is sinds begin van dit jaar delegatieleider van het CDA in het EP en schuift ook wekelijks aan bij het BPO (bewindspersonenoverleg) van die partij in Den Haag. Ze is Nijmeegse, handig voor de contacten. Overigens heeft ze net een prijs gekregen als beste ‘MEP’ voor ontwikkelingssamenwerking, mooi. Aansluitend een kopje koffie met D66-ster Sophie In ’t Veld, die in het EP zich vaak druk maakt over de aantasting van privacy. We spreken over het recente rapport van de commissie-Bosma, waar ik deel van uitmaakte.
Om 11 uur in het Brusselse Huis der Provincies, waar de stadsregio Arnhem-Nijmegen een plekje heeft gekregen. Daar vindt een presentatie plaats in het kader van de Europese week van de steden en regio’s. Veel belangstelling van Europese ambtenaren en adviseurs, maar ook van vertegenwoordigers van andere steden en regio’s uit tal van landen. Vier boomlange modellen showen even zovele jurken, dit keer niet alleen de Europese vlag,
maar ook de kleuren en symbolen van Arnhem, Nijmegen en de stadsregio. Die van Nijmegen is natuurlijk de mooiste.
Ik houd een korte inleiding over de creatieve kracht van onze steden, daarna volgt een snel gemonteerd filmpje en Jaap Modder sluit af met een paar mooie statements over de ambities in onze regio. Je weet natuurlijk nooit wat het oplevert, maar wil je in Brussel wat halen, dan moeten ze wel weten wie je bent en wat je kan. Volgens mij slagen we vandaag daar goed in, met dank aan de mensen die zich in de voorbereiding hebben ingespannen.
Aan het begin van de middag terug naar Nijmegen en zeeën van tijd in de auto om te bellen en stukken af te doen. Ik krijg een telefoontje van Rita Verdonk, of ik iets kan doen aan de snelheidsmaniakken op de Nijmeegsebaan. Ze heeft van mensen op Werkenrode daar klachten over gekregen. Zeker Rita, maar het is daar Groesbeek dus ik zal het mijn collega doorgeven. Als ik terugben in Nijmegen volgen een interview met radio Gelderland, een achtergrondgesprek met Rob Jaspers van de Gelderlander, bijpraten met gemeentesecretaris Pier Eringa over diverse onderwerpen en de voorbereiding van de raadsvergadering met griffier en plv. griffier. In de Raadskamer debatteren de fracties over de noodzaak om een aparte vertrouwelijke commissie Veiligheid in te stellen. Zelf vind ik het prettig omdat ik zo in uitzonderlijke gevallen de gelegenheid heb om in volstrekte vertrouwelijkheid informatie met de fractievoorzitters te delen en waar nodig verantwoording af te leggen. Een heel enkele keer zal dat nodig zijn, denk aan zaken rond beveiliging, radicalisering enz.
In de raadsvergadering wordt dit voorstel vervolgens aangenomen met de stemmen van GroenLinks en D66 principieel tegen. Een lange vergadering met veel onderwerpen en met emoties. De verzamelde oppositie schiet het in het verkeerde keelgat dat het college pas deze week het voornemen om een zwembad op de Kwakkenberg te realiseren naar buiten heeft gebracht. Een motie van afkeuring aan het adres van Paul Depla volgt, maar wordt met ruime meerderheid verworpen. Het lijkt mij een zware reactie maar er zit kennelijk veel onvrede onder. Ik neem mij voor om daar met verschillende fractievoorzitters over te spreken.
Daarna als een haas naar het Binnenhof voor de regeringslunch ter gelegenheid van het staatsbezoek van de Duitse Bondspresident Köhler. Hij is al eens eerder in Nederland op bezoek geweest, in 2004, maar toen voor een korte kennismaking. Als vicepremier haalde ik hem toen op van vliegveld Valkenburg en begeleidde hem naar paleis Noordeinde. Dit keer ben ik als burgemeester van één van de steden in de grensregio’s uitgenodigd. Ik zie bij de ontvangst in de Trêveszaal ook de collega’s van Enschede, Venlo en Heerlen. Omdat het lang duurt voordat iedereen netjes aan de president en de koningin wordt voorgesteld, heb ik ruim de tijd om andere genodigden te spreken. Andre Rouvoet bijvoorbeeld die mij duidelijk maakt dat de gemeenten zelf mogen bepalen hoe zij hun Centra voor Jeugd en Gezin vormgeven, al dan niet geïntegreerd in een Veiligheidshuis. Bij verschillende hoge ambtenaren van Buitenlandse Zaken dring ik aan op meer Haagse belangstelling voor en coördinatie van de grensoverschrijdende samenwerking in de oostelijke en zuidelijke regio’s. Nu ontbreekt een Haagse ‘eigenaar’. Ronald Plasterk herinner ik aan de afspraak dat wij binnenkort komen pleiten voor de Joris Ivensstichting. De lunch zelf is in de Ridderzaal en duurt met al die mensen en al die lakeien die moeten afruimen en opdienen wel erg lang. Het valt me op dat Jan Peter Balkenende zijn tafelrede in voortreffelijk Duits afsteekt. Een echte Rijnlander…?
Het is al voorbij half vier als we Den Haag verlaten om naar Brussel te rijden. Woensdagochtend in alle vroegte heb ik een ontmoeting met de eurocommissaris voor regionaal beleid, vandaar dat we dinsdagavond in Brussel overnachten. Door de files doen we er een kleine drie uur over. Ik gebruik de avond om op bezoek te gaan bij de Permanente Vertegenwoordiger van Nederland bij de EU, Tom de Bruyn. We eten in zijn prachtige residentie en praten over politiek, buitenlandse zaken, Europa en (geen) referendum, Brussel, Den Haag en natuurlijk over Nijmegen.
De volgende ochtend vroeg (6.45 uur) aan het ontbijt in het hotel en daarna naar het Berlaymont-gebouw, de grote kolos van beton en glas waar de Europese Commissie is gehuisvest. Dankzij de vroegere contacten tijdens het Nederlandse voorzitterschap van de EU in 2004 krijgt onze kleine delegatie, naast mij bestaande uit collega Petra van Wingerden, de Arnhemse wethouder Rita Weeda en stadsregiovoorzitter Jaap Modder de kans op een ‘meet and greet’ met de Poolse Eurocommissaris Danuta Hübner. Zij is in 2005 al eens in Nijmegen en Arnhem geweest en prijst nu onze regio als een ‘frontrunner’. We hopen natuurlijk ook in de komende periode veel middelen uit de structuurfondsen te krijgen en dan is een positief beeld bij de commissaris zelf wel zo handig. Omdat we vandaag de nadruk leggen op de creatieve kant van de regio, bied ik haar namens de delegatie een prachtige jurk aan die uit de Europese vlag is gemaakt door de Arnhemse ontwerper Jac.Volkmans.
Om 8.30 uur ga ik samen met Berrie Schattenberg naar het Europees Parlement, waar het op dit vroege uur al een ware bijenkorf is. We ontmoeten er Europarlementariër Maria Martens. Maria is sinds begin van dit jaar delegatieleider van het CDA in het EP en schuift ook wekelijks aan bij het BPO (bewindspersonenoverleg) van die partij in Den Haag. Ze is Nijmeegse, handig voor de contacten. Overigens heeft ze net een prijs gekregen als beste ‘MEP’ voor ontwikkelingssamenwerking, mooi. Aansluitend een kopje koffie met D66-ster Sophie In ’t Veld, die in het EP zich vaak druk maakt over de aantasting van privacy. We spreken over het recente rapport van de commissie-Bosma, waar ik deel van uitmaakte.
Om 11 uur in het Brusselse Huis der Provincies, waar de stadsregio Arnhem-Nijmegen een plekje heeft gekregen. Daar vindt een presentatie plaats in het kader van de Europese week van de steden en regio’s. Veel belangstelling van Europese ambtenaren en adviseurs, maar ook van vertegenwoordigers van andere steden en regio’s uit tal van landen. Vier boomlange modellen showen even zovele jurken, dit keer niet alleen de Europese vlag,
Aan het begin van de middag terug naar Nijmegen en zeeën van tijd in de auto om te bellen en stukken af te doen. Ik krijg een telefoontje van Rita Verdonk, of ik iets kan doen aan de snelheidsmaniakken op de Nijmeegsebaan. Ze heeft van mensen op Werkenrode daar klachten over gekregen. Zeker Rita, maar het is daar Groesbeek dus ik zal het mijn collega doorgeven. Als ik terugben in Nijmegen volgen een interview met radio Gelderland, een achtergrondgesprek met Rob Jaspers van de Gelderlander, bijpraten met gemeentesecretaris Pier Eringa over diverse onderwerpen en de voorbereiding van de raadsvergadering met griffier en plv. griffier. In de Raadskamer debatteren de fracties over de noodzaak om een aparte vertrouwelijke commissie Veiligheid in te stellen. Zelf vind ik het prettig omdat ik zo in uitzonderlijke gevallen de gelegenheid heb om in volstrekte vertrouwelijkheid informatie met de fractievoorzitters te delen en waar nodig verantwoording af te leggen. Een heel enkele keer zal dat nodig zijn, denk aan zaken rond beveiliging, radicalisering enz.
In de raadsvergadering wordt dit voorstel vervolgens aangenomen met de stemmen van GroenLinks en D66 principieel tegen. Een lange vergadering met veel onderwerpen en met emoties. De verzamelde oppositie schiet het in het verkeerde keelgat dat het college pas deze week het voornemen om een zwembad op de Kwakkenberg te realiseren naar buiten heeft gebracht. Een motie van afkeuring aan het adres van Paul Depla volgt, maar wordt met ruime meerderheid verworpen. Het lijkt mij een zware reactie maar er zit kennelijk veel onvrede onder. Ik neem mij voor om daar met verschillende fractievoorzitters over te spreken.
Gepost door
Regionaal Archief Nijmegen
maandag 8 oktober 2007
8 oktober
Veel van het burgemeesterschap komt niet op de weblog. Niet omdat het vertrouwelijk is, maar omdat het saai is om te lezen. Ik bedoel alle uren waarin post wordt afgedaan, brieven worden gelezen en geschreven, officiële documenten worden getekend, telefoontjes worden gepleegd en dikke pakken stukken worden doorgenomen ter voorbereiding van vergaderingen of optredens. Bij mij vindt een en ander niet zelden ’s avonds laat plaats, er gaat altijd wel een koffer met inhoud mee naar huis. Een deel van het werk is nu eenmaal beoordelen wat anderen voorstellen en daarover besluiten. En een ander deel is de communicatie die tegenwoordig voor een groot gedeelte via de mail verloopt. Ik kom er overdag vaak niet toe om de mailtjes rechtstreeks van het scherm te lezen. Daarom worden ze allemaal uitgeprint en ‘beantwoord’ ik ze in de kleine uurtjes door een tekst op de print te krabbelen die de volgende ochtend dan weer wordt ontcijferd. Ik doe ook heel wat af als ik achter in de auto zit. Mijn handschrift is vrij abominabel, maar Berna en Tessa weten de hiërogliefen goed te ontcijferen.
Vandaag onder meer een informele bijeenkomst met commissaris Clemens Cornielje, collega Pauline Krikke en voorzitter van de stadsregio Jaap Modder. We lunchen aan de kade in Arnhem en nemen de samenwerking tussen provincie, KAN en steden door. Er gaat veel goed, maar soms zit er ook ruis op de lijn en daarom is dit overleg nuttig. Ik sondeer of er enige interesse is om de Nijmeegse verkenning naar de mogelijkheid om ons kandidaat te stellen voor Culturele Hoofdstad van Europa 2018 te verbreden naar een dubbelkandidatuur met steun van provincie en stadsregio. Zelf brengen we nu in kaart wat het allemaal zou betekenen en kosten voor Nijmegen. Mocht daar iets positiefs uitkomen, dan is een gezamenlijke inzet zeker te overwegen, we hebben immers een sterke culturele regio met al onze musea, podia en historie. Wordt vervolgd.
Terug in Nijmegen ga ik even langs de Tweede Walstraat om Lina Domacassé een bloemetje en een cadeautje te brengen.
Zij is zaterdag net niet zwarte zakenvrouw van het jaar geworden, maar wel 2de. We hebben in Nijmegen kennelijk patent op het zilver. Maar ja, zoals grote allround-schaatskampioenen al weten: je hoeft niet overal de beste in te zijn, als je maar over de hele linie erg goed bent! Lina heeft een zeer succesvolle Caribische dansschool, de band met haar land van herkomst is volop aanwezig. Ik ontkom er natuurlijk niet aan om een dansje met de eigenaresse te maken. Het gaat verrassend soepel, maar dat ligt natuurlijk niet aan mij.
In de loop van de middag, na een aantal vergaderingen op het stadhuis, ga ik naar het hoofdbureau van politie aan de Stieltjesstraat om onze nieuwe adjunct korpschef officieel te installeren en te beëdigen. Een gezellige bijeenkomt met een glunderende Wim van Amerongen in de hoofdrol. Hij heeft direct al voor discussie gezorgd met zijn NRC-artikel over de noodzaak van een ‘jeugdveldwachter’ en het Gelderlanderinterview waarin hij pleit voor politieregie over het toezicht in de openbare ruimte. Zacht gezegd is niet iedereen het daar mee eens. Maar dat is niet erg. Politiechefs zijn professionals die met hun deskundige opinie kunnen bijdragen aan het publieke debat. Niets mis mee, zolang ze niet op de tenen van bestuurders gaan staan. En een goede politiechef weet wanneer dat dreigt.
Ik begin mijn installatietoespraak met de woorden: het is een jongetje geworden, een wit jongetje en we noemen hem Wim. Ik bedoel er mee te zeggen dat we de beste kandidaat hebben benoemd al is die niet vrouw en ook niet donker van huid.
Vandaag onder meer een informele bijeenkomst met commissaris Clemens Cornielje, collega Pauline Krikke en voorzitter van de stadsregio Jaap Modder. We lunchen aan de kade in Arnhem en nemen de samenwerking tussen provincie, KAN en steden door. Er gaat veel goed, maar soms zit er ook ruis op de lijn en daarom is dit overleg nuttig. Ik sondeer of er enige interesse is om de Nijmeegse verkenning naar de mogelijkheid om ons kandidaat te stellen voor Culturele Hoofdstad van Europa 2018 te verbreden naar een dubbelkandidatuur met steun van provincie en stadsregio. Zelf brengen we nu in kaart wat het allemaal zou betekenen en kosten voor Nijmegen. Mocht daar iets positiefs uitkomen, dan is een gezamenlijke inzet zeker te overwegen, we hebben immers een sterke culturele regio met al onze musea, podia en historie. Wordt vervolgd.
Terug in Nijmegen ga ik even langs de Tweede Walstraat om Lina Domacassé een bloemetje en een cadeautje te brengen.
In de loop van de middag, na een aantal vergaderingen op het stadhuis, ga ik naar het hoofdbureau van politie aan de Stieltjesstraat om onze nieuwe adjunct korpschef officieel te installeren en te beëdigen. Een gezellige bijeenkomt met een glunderende Wim van Amerongen in de hoofdrol. Hij heeft direct al voor discussie gezorgd met zijn NRC-artikel over de noodzaak van een ‘jeugdveldwachter’ en het Gelderlanderinterview waarin hij pleit voor politieregie over het toezicht in de openbare ruimte. Zacht gezegd is niet iedereen het daar mee eens. Maar dat is niet erg. Politiechefs zijn professionals die met hun deskundige opinie kunnen bijdragen aan het publieke debat. Niets mis mee, zolang ze niet op de tenen van bestuurders gaan staan. En een goede politiechef weet wanneer dat dreigt.
Ik begin mijn installatietoespraak met de woorden: het is een jongetje geworden, een wit jongetje en we noemen hem Wim. Ik bedoel er mee te zeggen dat we de beste kandidaat hebben benoemd al is die niet vrouw en ook niet donker van huid.
Gepost door
Regionaal Archief Nijmegen
zaterdag 6 oktober 2007
5 en 6 oktober
Vrijdagochtend vergadering van de Nationale Hoorstichting in Leiden en aansluitend in Wassenaar een dubbelinterview met collega Jan Hoekema voor het ledenblad van D66. De middag ben ik in Utrecht waar ik samen met het openbaar ministerie en de politie uit onze regio een werkbezoek breng aan het plaatselijke Veiligheidshuis. Wij kijken naar mogelijkheden om ook bij ons instellingen zoals gemeente, OM, reclassering, kinderbescherming, jeugdzorg enz. bij elkaar te zetten om de concrete samenwerking te bevorderen. Daar worden in andere steden inmiddels goede ervaringen mee opgedaan en het kabinet wil dit graag bevorderen. Het zou mooi zijn als daar ook wat extra geld voor beschikbaar zou komen.
Zaterdagochtend ben ik in Den Haag bij de bondsraad (het ledenparlement) van de Consumentenbond waar ik voorzitter van ben. Daarna snel ik mij naar Nijmegen om de Pasar Malam in de Jan Massinkhal te openen en de koning van het Indische levenslied Rudi van Dalm een zilveren Waalbrugspeld op te spelden. Meneer Van Dalm (79) staat inmiddels al 70 jaar op het podium, hij brak als 9-jarige in Soerabaja door met zijn versie van Ave Maria. Mooi verhaal, mooie man. Daarna ben ik bij banketbakker en chocolatier Goos Jan Looijenga aan de Berg en Dalseweg. Met heerlijke hapjes en champagne vieren we de officiële erkenning als Hofleverancier, de zaak bestaat al 177 jaar en is bij veel oudere Nijmegenaren nog steeds bekend als Rups. Ik onthul samen met de trotse banketbakker het fraaie schild dat binnenkort in de winkel is te bewonderen.
Tot slot van de dag ga ik langs bij de reünistenvereniging van Carolus Magnus in Chalet Brakkestein. Ik val binnen om de aftredende secretaris, tevens grote man achter de reünistenclub van het Stedelijk Gymnasium, onze gemeentelijke onderscheiding uit te reiken. Het toeval wil dat ik als oud-gymnasiast en reünist van Carolus Magnus al heel lang met hem bevriend ben; het is een bijzonder voorrecht om good old Hans Simons het draaginsigne van de zilveren Waalbrug op te spelden.
Zaterdagochtend ben ik in Den Haag bij de bondsraad (het ledenparlement) van de Consumentenbond waar ik voorzitter van ben. Daarna snel ik mij naar Nijmegen om de Pasar Malam in de Jan Massinkhal te openen en de koning van het Indische levenslied Rudi van Dalm een zilveren Waalbrugspeld op te spelden. Meneer Van Dalm (79) staat inmiddels al 70 jaar op het podium, hij brak als 9-jarige in Soerabaja door met zijn versie van Ave Maria. Mooi verhaal, mooie man. Daarna ben ik bij banketbakker en chocolatier Goos Jan Looijenga aan de Berg en Dalseweg. Met heerlijke hapjes en champagne vieren we de officiële erkenning als Hofleverancier, de zaak bestaat al 177 jaar en is bij veel oudere Nijmegenaren nog steeds bekend als Rups. Ik onthul samen met de trotse banketbakker het fraaie schild dat binnenkort in de winkel is te bewonderen.
Tot slot van de dag ga ik langs bij de reünistenvereniging van Carolus Magnus in Chalet Brakkestein. Ik val binnen om de aftredende secretaris, tevens grote man achter de reünistenclub van het Stedelijk Gymnasium, onze gemeentelijke onderscheiding uit te reiken. Het toeval wil dat ik als oud-gymnasiast en reünist van Carolus Magnus al heel lang met hem bevriend ben; het is een bijzonder voorrecht om good old Hans Simons het draaginsigne van de zilveren Waalbrug op te spelden.
Gepost door
Regionaal Archief Nijmegen
Abonneren op:
Posts (Atom)